Project

General

Profile

Skład przypisów

W zależności od rodzaju przypisu używamy różnych rodzajów oznaczeń (tagów). Przypis w tekście wpisujemy bezpośrednio (bez spacji) po słowie a. frazie, która ma być objaśniona - na Wolnych Lekturach wszystkie przypisy wyświetlają się na samym końcu, pod tekstem. Każdy przypis jest podlinkowany do odpowiedniego miejsca w tekście (przykład przypisu na Wolnych Lekturach).

Na platformie redakcyjnej przypisy wyświetlają się w ,,dymkach" obok słowa (a. wersu), do którego się odnoszą (przykład przypisu na platformie redakcyjnej).

Rodzaje przypisów

  • przypis autora dzieła: <pa> treść-przypisu </pa>
  • przypis tłumacza dzieła (publikowany tylko jeśli wygasły prawa autorskie do tłumaczenia): <pt> treść-przypisu </pt>
  • przypis redakcyjny (redaktora, wydawcy, edytora publikacji, o ile wygasły do niego prawa autorskie): <pr> treść-przypisu </pr>
  • przypis edytorski (osoby redagującej tekst w zespole Wolnych Lektur): <pe> treść-przypisu </pe>

Skład przypisu

Przypis składa się z terminu do zdefiniowania (definiendum) oraz definicji (definiens).

Definiendum w redakcji Wolnych Lektur zawsze ujęte jest w tagi <slowo_obce>...</slowo_obce> - np.:
<slowo_obce>bieży</slowo_obce>.

Natomiast definiens zawsze występuje po myślniku --- i kończy się kropką:
<pe><slowo_obce>bieży</slowo_obce> --- biegnie.</pe>.

Przypisy składa się zgodnie z zasadami składu tekstów. Należy w nich oznaczać tagami słowa obce, wyróżnienia, tytuły dzieł - tak, jak zostało to oznaczone w źródle (na skanie).

Przykłady przypisów na Wolnych Lekturach